Stichting Christenhulp Oost-Europa
Aalten-Bredevoort
Stichting Christenhulp Oost-Europa zet zich al sinds 2008 in om de levenskwaliteit van kwetsbare mensen in Oost-Europa te verbeteren. Samen met lokale kerken en hulpverleners bieden wij concrete steun waar dat het hardst nodig is: van voedsel en medische hulp tot kerstpakketten en diaconale projecten. Wij zijn er voor ouderen, zieken en gezinnen die in armoede leven. Met uw steun kunnen we deze onmisbare hulp blijven bieden en hen perspectief geven.
Samen helpen we kwetsbare mensen in Oost-Europa
Hulpverlening
We bieden basisbehoeften zoals voedsel, aan kwetsbare bevolkingsgroepen.
Fondsenwervingen
Door diverse activiteiten en evenementen werven we fondsen om onze missie te ondersteunen.
Samenwerking
We werken samen met lokale organisaties om de impact van onze hulp te vergroten.
Onze missie is om de levens van mensen in Oost-Europa te verbeteren door hulp te bieden aan de meest kwetsbaren onder ons. Uw steun maakt het mogelijk!
Samen maken we een verschil
Neem contact op
Onze missie
Mensen helpen in nood
Stichting Christenhulp Oost-Europa is toegewijd aan het verbeteren van de levens van mensen in Oost-Europa. We richten ons op diegenen die door omstandigheden in armoede leven, oud zijn of hulp nodig hebben.
Met uw steun proberen we middelen en hulp te mobiliseren om deze mensen een betere levenskwaliteit te bieden.
Onze Stichting helpt in Roemenië armen, bejaarden en gehandicapten. Er zijn heel veel trieste situaties: kinderen die aan hun lot worden overgelaten en gezinnen die in een krot op de kale grond leven. Onze dieren zijn beter gehuisvest.
Ook de Roma's – die door de maatschappij worden uitgespuugd – en hun kinderen vergeten we niet. Er is in Roemenië nog zoveel te doen!
Maar is alles niet dweilen met de kraan open? Kleine stapjes kunnen het begin zijn van een nieuw leven. Wij houden het optimisme vast door het contact met de mensen.
Als voorbeeld wil ik vertellen over Dienes Lajos. Hij is vanaf zijn middel verlamd. Zijn vader is overleden en daardoor is hij aangewezen op de hulp van zijn moeder en broer. Hij heeft zichzelf lezen en schrijven geleerd. En niet te vergeten Duits. Zo nu en dan krijgen we een mail van hem in keurig Duits. Hij kon nooit van het erf af komen tot hij van ons een rolstoel kreeg. (We moeten er niet aan denken, wanneer zijn hulp er niet meer is: dan gaat de natuur zijn gang). Helaas hij is niet de enige.
Wanneer we in Roemenië komen, komen we hem regelmatig tegen.
